Schietgeel en het Straatje van Vermeer

In de schilderkunst is groen door de eeuwen heen altijd een moeilijke kleur geweest. Men had de beschikking over een beperkt aantal pigmenten die veelal gemaakt werden van groene aarde of malachiet. Deze pigmenten waren voor bepaalde toepassingen echter te zacht of te fel. In de zeventiende eeuw gebruikte men daarom een combinatie van blauw en geel om de gewenste “groensterkte” te verkrijgen. Hiertoe werd eerst de kleur blauw aangebracht. Na droging werd vervolgens op het blauw een transparante laag geel aangebracht. Op deze wijze werd, via een omweg, de kleur groen verkregen.

Dit geel was gemaakt van de bessen van de wegedoorn. Door de inwerking van zonlicht verdween (“verschoot”)  het geel echter vaak van het doek, waardoor het onderliggende blauw weer zichtbaar werd. Vandaar de naam “schietgeel”. Dit verklaart dus ook de “blauwe bomen”en “blauwe groenten” op tal van zeventiende-eeuwse schilderijen. Op het Straatje van Vermeer is de boom links op het schilderij een duidelijk voorbeeld van het  verschieten van de kleur geel. Het oorspronkelijke groen heeft, door het verdwijnen van de bovenliggende kleur geel plaatsgemaakt voor het onderliggende blauw.

vermeer_verkleuring

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s